atamazsın satamazsın
kızarsın kıyamazsın
kıramazsın
...
o
kırılsa
kırılmamış gibi yapar
zamanla kırıkları kaynar
...
eteğinde elini
sırtında desteğini
omzunda başını
kalbinde hislerini taşırsın
...
aklından geçeni
her seferinde o yapmıştır bile
görünce şaşırır donarsın
...
kendi için güzel olanı
onu gülümsetip mutlu edeni
heyecanla arayıp anlatır
paylaşmak için çırpınır
...
mesafeleri takmadan kalkıp gelen
tek başına cesaret edemediklerimi
sadece bana destek olmak adına
cengaverce başlatan
küçük kardeş
...
bana kullandığın lugatında
yoruldum
üşendim
ama orası uzak
sıkıldım
keşke
kelimelerin eksik kalmış doğarken
annem koymamış herhangi birini içine
tıpkı sakınma ve saklamayı koymadığı gibi
...
“ama abla ben özür dilerim senden çıkardım hırsımı”
cümlesini her duyduğunda
onun için dünyanın en özeli olduğunu şıp diye anlarsın
nasıl kızasın
aksine
mutluluk duyarsın
duymalısın
iyki varsın
dimi...
