öğlen neşesi

ö

öğlen yemeğimizi yemeye 
bindik taksiye 
doğrucana kaleye
kirit e varana kadar bile
buldum para harcayacak bişi
bir eşarp kap hoop çantaya
var mı benden daha mutlusu

kiritte yemeğin haricinde
zihinsel engelli çocukların
çağdaş eğitim uygulama okulu ve iş eğitim merkezi'nin sergisi varmış
görünce dondum kaldım
çizgiler karakter olmuş
ifade edilenler koca bir hayat

mesela yukarıdaki tablo hamile kadın :)
hemen aşağıdaki ise aslan

bu da kadının dünyasıymış yanlış hatırlamıyorsam...

harikalar değil mi?
ayrı ayrı birer değerler bence

itiraf etmeliyim
bende aldım 
ama tablo değil malesef
üzerinde
tekerlekli bir evin olduğu nihale...

gezmek için sergiyi
hadi bakalım 
doğruca kirit cafe'ye

Adres: Koyunpazarı Sok. No:60 

Samanpazarı (Rahmi Koç Müzesi karşısı) 

Tel: 0312 324 0931

korsan abi

y

yeni yeni izleyicilerim gelmiş :)
öncekilere de merhaba dememiştim
herkese cümleten iyi günler dileyerek selamlayayım tüm ahaliyi...

cuma gününün tüm sevimliliği sardı 4 bir yanımı
yarını öbür günü düşünerek gülümsüyorum
oooh ayaklarımı uzatmış evde!!!
değil tabikide 
ama olsun hiç değilse sivil kıyafetler içinde
ve ekrana bakma zorunluluğu kaldırılmış vaziyette

dün korsanımızı yaptık...
açtık kapladık
kestik yapıştırdık

pek bir keyifliydi
nice keyiflere işallah...

pazar pazar pizza

pazar keyfi denilen bir olgu var hayatta
biz pazarları
sabah kahvaltısı için
fişeklenmiş gibi evden fırladığımızdan
aylar varki yaşıyamadık 
pazar rehavetinin tatlı sıkıcılığını
taaaki bu pazara kadar

gene fırladık çıktık evden ama
3 gibi evimizdeydik geri
güneş pencerenin içinden doldurmuş evi
ev sarı huzur malikanesi

ooh diziler peşi sıra ekranda
csi'ından cold case'ine 
mis

7 de maç var kesin açılacak ama
daha 1 kaç saat var
ben keyfimi sürerim...

bu dinginliği yemek olayı ile bozmamalı
koc'A ya da uyarsa
şu reklamlarının dönüp durduğu
bakınca mantıklı olan 
pizza hut dipsos pizza söyleyelim mi?

söyleyelim, söyleyelim...
de
bu kadar fecaat bir pizzayı değil pizza hut
komşu teyze bile yapamaz
hayal kırıklığı kocaman
ama yemekle uğraşmamış olmanın hazzı
tabi ki paha biçilemez

daldaki son yaprak

karikatürün çağrıştrdığı
sene 1994...
kendini bulmaya çalışan bir gSd...
yaş vermim alenen tevellüdü ortaya koymim..
_________________________________

NİÇİN  ÇEKİP GİDİYORSUN
SEN DALDAKİ SON YAPRAKSIN
BÜTÜN BİR KIŞ BOYUNCA
ONU ÇIPLAK BIRAKACAKSIN
SENSİZ ÖRTECEK ÜZERİNİ KAR
YALNIZ KARŞILANACAK ARTIK AY
HÜZÜN KOKACAK GÜNLER
İSTESENDE DÖNEMEYECEKSİN YERİNE
RÜZGARIN ACIMASIZ NEFESİNİ
HİSSEDECEKSİN ÜZERİNDE
SÜRÜKLENİP BİLMEDİĞİN YERLERE
KALACAKSIN AYAKLAR ALTINDA BELKİDE

OYSA KOPUP YALNIZ BIRAKTIĞIN AĞAÇ
YENİ YAPRAKLARA "MERHABA" DİYECEK
SENSE ARTK PARAMPARÇA
O İSE ESKİSİNDEN CANLI VE YEŞİL
ASLA İHTİYACI OLMAYACAK SANA...

                                                              7 MART 1994

____________________________________

ufak ufak hatırlıyorum şimdi

ders çalışmak için oturduğum masamın başını

renkli kalemlerim ve

çizip yazıp durduğum müsvette kağıtlarım

içim giderdi

kağıt üzerindeki pembeleri yeşilleri

yırtıp çöpe atarken...

kimse fark etmemeli ya ders çalışmak yerine

karaladığımı

şimdi olsa çeki verip fotoğraflarını

bir güzel arşivlerdim bilgisayarımda

hoş o zamanlarda

2 kardeş kavga etmesin diye 

salonda kurulmuş bir bilgisayar

en özeli saklayabileceğin 

minicik kapasiteli disketler :)

son zamanlarda aklımı kurcalayan soruların içinde yer alıyor

sanal sosyal ağlar

şimdi susayımda onuda farklı zamanda yazayım...

köşedeki simitçi

sabah 7:50 evden çıkış saatim
eskiden kahvaltı yapardım
adam gibi evden çıkmadan

sonra yanıma hazırlamaya başladım 
beyaz peynir ekmeği 
adına da rejim dedim...

işe yaramadığından değil
rejimimi ortada kesmem 

...gerekti...

sebebini yazacağım daha sonra
belkide blogdaki yazma şeklimi
konuların seçimini
hayata yaklaşım biçimimi
hepsini tümden değiştiririm 
kim biliiir :)

rejimi kesince bıçak gibi
canım hamur istedi günlerce

deli gibi

1 gün yolun üzerindeki pastaneyi
öbür gün köşedeki simitçiyi
bazende evde pişmiş börekleri taşıdım işe

o zaman fark ettim bizim simitçiyi
"günaaydın" diliyerek ayazda
yüzünde her daim gülümsemesi

not: bu şahane simitleri köşedeki simitçiden değil flickr.com dan aldım...